Over Ada

Mijn (her-)schrijf avontuur

Als kind wist ik al precies wat ik later wilde worden: dokter en schrijver (en heks, in willekeurige volgorde). Het geëffende pad leidde naar dokter. Maar toen ik de 40 passeerde, zei ik hardop: ‘is dit het? Dit ga ik beter maken!’

Sindsdien baan ik mijn weg als schrijver. Ik wil niet op mijn sterfbed melodramatisch liggen mompelen: ‘al mijn verhalen sterven met mij. Nu zullen ze nooit iemand raken. Had ik mijn verzinsels maar tot leven gewekt…’

Het pad dat ik bewandel blijkt een avontuur vol hobbels, valkuilen, attracties, rotondes, pleisterplaatsen en dwaalsporen.

Dokter worden

Mijn missie

Vanaf de kleuterschool was ‘dokter worden’ mijn missie. Het eerste wat ik tekende in de kleuterklas was een poppetje met een gipsbeen, op krukken. Mijn pop Femke was mijn favoriete patiënt. Wanneer mijn broer haar door de kamer smeet, wilde ik haar daarna beter maken. Ze had altijd haar arm in een mitella, of haar been in het verband. Of allebei.

Hoe komt zo’n beroepskeuze tot stand? En waarom blijft hij zo vastzitten in een kinderbrein? Ik kan er alleen maar naar gissen. Hier volgt een ‘educated guess.’

De paplepel

Ik kom niet uit een doktersfamilie. Mijn beide ouders zaten in het onderwijs, mijn vader als docent scheikunde en mijn moeder als psycholoog/orthopedagoog in (speciaal) basisonderwijs. Geneeskunde is me dus niet met de paplepel ingegoten. Onafhankelijkheid en (financiële) zekerheid zijn dit wel: ‘volg een goede opleiding, stop nooit met werken wanneer je kinderen krijgt, zorg dat je jezelf kunt bedruipen.’

Beter maken

De vader van mijn beste vriendinnetje was huisarts en voerde zijn praktijk vanuit huis. Als ik bij haar speelde, was de deur van zijn spreekkamer potdicht. Onweerstaanbaar voor een nieuwsgierige kleuter: wat gebeurt daar achter die deur?

Dokters vond ik iets magisch hebben: mensen beter maken… Hoe spannend en interessant is dat?! Hoe werkt je lichaam, wat zit er onder je huis? En hoe denkt je brein? Genoeg kennisgebieden om me in te verdiepen; ik hou van verbanden leggen en beter weten. En die witte jas, die wilde ik dolgraag dragen. Symbool van expertise en in-control-zijn, maar ook een kledingstuk waar je jezelf achter kunt verschuilen.

Dialoog

In de praktijk blijft het bijzonder hoe mensen hun verhaal, hun lijf, hun leven aan me toevertrouwen. Ik hou van interactie en dialoog. Ik merk dat zekerheid door structuur, complexiteit versimpelen en zelfleiderschap dingen zijn waarin ik mijn patiënten graag coach. Wanneer je lichaam je in de steek laat door ziekte, is daar vaak behoefte aan.

Meer

De verantwoordelijkheden en tijdsinvesteringen die ‘dokter zijn’ vergen, lieten lange tijd weinig ruimte voor iets anders. Maar het bleef knagen in mijn lijf, ergens diep vanbinnen: ‘ik wil meer. Ik ben meer…’

‘Verzinsels tot leven wekken’

Schrijver worden

Leren lezen

Als nieuwbakken kleuter was ik teleurgesteld: alleen maar simpele plak- en knutselwerkjes. Hoe saaai… ‘Ik wil leren lezen en schrijven!’ Ik trappelde van ongeduld. Gelukkig hadden we thuis in de studeerkamer een plank vol leren-lezen boekjes van mijn moeders werk. Daarmee leerde ik mezelf lezen. Dat ging niet zonder slag of stoot. Soms vlogen de boekjes spontaan door de kamer.

Voorbeelden

Vanaf groep 3 begon ik te schrijven. Verhaaltjes over ‘An, Jan en de bal’ en gedichtjes, schriften vol. Toen ik een jaar of 8-9 was, las ik Matilda en de Heksen van Roald Dahl: actie, humor, spanning, magie en megaslechterikenfantastisch! Zo wilde ik ook schrijven. Maar was dat niet onmogelijk? Een zeepbel die uiteenspat als je hem hardop benoemt? Nadat ik een jaar later Jan Terlouw ontdekte, zei ik tegen mezelf: ‘zie je, kinderboeken schrijven en een serieuze baan gaan prima samen.’ Schrijver worden was een geheim doel, verborgen in een achterkamertje van mijn hoofd.

Veilig pad

Al creërend zocht ik mijn pad op de basisschool en middelbare school. Teken-, schilder-, naai- en knutselspullen waren niet aan te slepen, de snippers dwarrelden in het rond – schrijven gaf geen enkele troep. Ik kom uit een nuchter Fries gezin, maar waar mijn creatiedrang vandaan komt? ‘Leuk, die creatieve hobby’s. Iets voor in je vrije tijd.’ Ik koos niet voor een creatief beroep, maar ging voor de geneeskunde.  

‘Schrijven is toveren met taal’

En nu?

Later is nu

Creativiteit vormgeven naast mijn intensieve baan en gezinsleven voelde jarenlang als een worsteling. Te weinig maken, laat staan mijn creaties verbeteren, voelde opgesloten en onaf. Misschien herken je dit.

Na het afronden van mijn proefschrift en medische specialisatie tot reumatoloog kwam de kanteling. Samen met mijn man (Wouter) en drie kinderen (Evelijn, Filip en Julius) ben in de Achterhoek gesetteld. Ik koos bewust voor een werkplek die ruimte overlaat voor andere ambities, voor verbeelding en levenskunst. Met 33~36h/w dokteren zorg ik beter, in balans. 

Sinds ik veertig geworden ben, besef ik dat ‘later’ nu is. En later dan dít laat ik het niet worden. Hoog tijd voor doelgerichte actie! Waarom zou je als volwassene niet kunnen worden wat je wilt?

Alles kan

De verhalen uit mijn achterhoofd plaats ik nu op de voorgrond. In verhalen kan alles en kun je zijn wie je wilt. Een dokter die verhalen vertelt, en een schrijver die beter maakt. Schrijven is toveren met taal!

Outside the box

Voor ‘outside the box’ denken heb je een box nodig. Stevige wanden die rechtop staan en inhoud voor zwaarte, verankering. Zonder box is het los zweven, waaiend met de wind mee. De box geeft houvast, structuur en zekerheid – voor mij zorgt mijn dokterswerk daar voor. Daarnaast schrijf ik, zeker 2 dagen per week, aan mijn 9+ roman over Lieve Feekstra. Het is heerlijk is om ‘all out’ te gaan!

Wereldreis

Graag nodig ik je uit om samen te reizen, samen kom je verder. Beter maken’ is mijn missie in alles wat ik doe. Met deze rode draad hecht ik dokteren aan schrijven. Daarom deel ik #wijshacks en hickups die ik onderweg op mijn schrijfavontuur vind. Lessen uit mijn eigen belevenissen en uit verhalen van anderen, afsnijroutes die de reis beter maken. Ik hoop je daarmee te inspireren tot het verwezenlijken van jouw fantastische verhaal.

‘Verhalen geef je door’

Tijd voor wat leuke wetenswaardigheden en rare kronkels…

 

  • Ik schrijf onder een pseudoniem. Dat geeft duidelijkheid over mijn verschillende rollen en mij meer vrijheid. Het uiteinde van mijn naam (Anke Risselada) staat vooraan: Ada. Tijd voor een andere volgorde. 
  • Ik ben dol op vrijwel alle thee (behalve rooibos, bah!). Als mijn theelade niet uitpuilt, heb ik het gevoel dat ik thee te kort kom. Mijn favoriete thee is Lady Grey. In mijn verhaal ‘Heksengeheimen’ spelen theesmaken een belangrijke rol.
  • Ik ben een structuurjunkie: lekker prioriteren, plannen, ordenen… Maar ik ben niet neurotisch netjes (mijn financiële  administratie pleur ik ergens in de kast. Als ik het nodig heb, dan vind ik het waarschijnlijk wel. Ooit).
  • Als ik iets lekkers koop (vooral chocola of dropjes), dan gaat het binnen 2 uur op. Ongeacht de hoeveelheid… Is het suikerverslaving? Is het mijn volharding en doelmatigheid? Of is het alleen doel (‘op’), zonder enige matigheid?
  • Sinds een aantal jaren sport ik dagelijks. Ik voel ik me fitter dan toen ik dertig was, ben beter in balans en mijn brein is creatiever. Zou het de weg naar verjonging zijn? Het werkt in ieder geval als een trein. Ik plan 2-3x/w een 5km hardloopsessie (nou ja, zo hard ga ik niet), tennis en ben fan van Yoga With Adriene. Op goede dagen kan ik zelfs mijn tenen aanraken!
  • Ondanks dat ik sinds een jaar 2x/dag mediteer (5 minuten, app) ben ik nog steeds niet ‘100% zen’. Wel minder ‘on-zen.’ Ik kan me soms groen-en-geel ergeren, maar ik gooi geen boeken meer door de kamer. Balanceren lukt inmiddels best goed.
  • Ik praat expressief met mijn handen/armen/rest-van-mijn-lijf, vooral als ik enthousiast ben (of geïrriteerd). Het liefst wil ik mijn gedachten over beamen met lichtsnelheid, wat voor mijn spraak niet bij te benen is. Vandaar dat ik dan stotter. Dan vergeet ik alle meditatie: ‘adem in – adem uit…’

‘En wat is jouw verhaal?’

Ada Russell

Op instagram vind je Ada's nieuwste #wijshacks, verhalen en #tegelregels. Helpen ze jou beter maken? Deel je verhaal in een berichtje of DM, of tag me via @adarussell.nl!

Mijn post plaats ik gedeeltelijk ook op mijn facebookpagina. Connect via @AdaRussell.nl.

Wil je maandelijks een dosis inspiratie ontvangen vol #wijshacks die beter maken? Klik dan hieronder

Heb je inspirerende ideeën of verhalen die je met me wilt delen? Of heb je vragen? Mail dan naar info@adarussell.nl

COPYRIGHT? © COPY left! Fantastisch als je inhoud van deze site wilt delen! Deel deze verhalen vooral met je vrienden, je klasgenoten, je collega's, je buren, je hond... Vermeld aub wel www.adarussell.nl als bron erbij 🙂

ADA RUSSELL logo

Privacyverklaring

Pin It on Pinterest

Share This